Je bent in het boek de formule Verwachting > Realiteit (V > R) tegengekomen. Bij accepteren betekent het dat je de realiteit laat voor wat ze is en dat je je verwachting bijstelt.
Je accepteert de omgeving zoals ze is. Stel jezelf de vraag: heb ik überhaupt wel invloed op mijn omgeving? Zo niet, dan is accepteren een goed alternatief. Realiseer je ook dat niet alle negatieve zaken van je collega door jou te veranderen zijn. Accepteer dat je collega recht heeft op sommige rare gewoonten. Er zal misschien bewust of onbewust wel een goede reden zijn dat hij zich zo gedraagt.
Het is mogelijk om je collega te accepteren zoals hij is. Je spendeert niet langer negatieve energie aan het klagen. Je laat de klacht los. Je stelt je normen bij. 'Het is nu eenmaal de situatie, ik laat het niet langer mijn effectiviteit beïnvloeden.' Je gaat je bijvoorbeeld meer richten op zaken waar je wel invloed op wilt of kunt uitoefenen. Zaken die je wél plezier geven. Het is zelfs mogelijk je bewust meer te richten op de positieve kanten van je collega. Je kunt op zoek gaan naar zaken die je van hem zou willen leren (hij blijkt bijvoorbeeld erg goed te zijn in het uitschakelen van concurrenten).
Het is van belang te onderkennen dat je deze keuze hebt. Niemand dwingt je ertoe je te blijven ergeren aan een situatie. Je kunt ervoor kiezen om te stoppen met klagen. Dit is een bewust proces. Jij kiest, niet je omgeving. Accepteren is een goede keuze als je ervan overtuigd bent dat je de omgeving niet kunt veranderen, of dat het je te veel energie kost om het te proberen. Als je hiervoor kiest ben je verantwoordelijk voor de voor- en nadelen van deze keuze.
Klagen is te vermijden door de omgeving te accepteren zoals ze is, door je verwachtingen bij te stellen. , beslis of je het probleem kunt of wilt aanpakken. Zo niet, dan kun je bewust voor accepteren kiezen.
Terug naar de gedragsschil.